Το ξεχασμένο μονοπάτι σου

Ευτυχισμένα σχολικά χρόνια που θυμούνται λίγοι.

Με μία σχολική τσάντα για όλο το δημοτικό.

Τα ρούχα φτωχά και το σχολείο πολλές φορές πολύ μακριά.

Ο δρόμος και το μονοπάτι που οδηγούσε στο σχολιό,

περπατήθηκε με τρύπια παπούτσια που μούσκευαν μέσα στη βροχή.

Μα η θέληση ήταν σιδερένια και ο σκοπός ένας.

Η υπόσχεση της μάθησης δημιούργησε παιδιά ήρωες

και η απόκτηση της γνώσης ανθρώπους που διέπρεψαν.

Όσοι βρίσκονται ακόμα ανάμεσά μας θα σου μιλήσουν για αυτά με συγκίνηση, όχι τόσο για τις κακουχίες αλλά για την ευτυχία που βρίσκεται στην απόκτηση της γνώσης και ενώ εσύ δεν θα μπορείς να ακούσεις, εκείνοι, θα ακούνε ακόμα την μακρινή ηχώ από τα παιδικά γέλια και το παιχνίδι με το κλωτσοσκούφι και την αμπάριζα στα διαλλείματα. Τους φίλους που μείνανε και τους φίλους που φύγανε.

ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ

  • Χειροποίητος Πίνακας
  • Πιστοποιητικό αυθεντικότητας, επισυνάπτεται
  • Αποστολή σε όλη την Ελλάδα

Φωτογραφία: Θεόδωρος Κολέλης

 

Share